شناورهای تندرو – مرکز رشد؛ خلاقیت و نوآوری دریا

سامانه های پیش برنده در شناورهای گشتی

MarineSR — Sun, 10 Dec 2023 04:38:35 +0000

شناور گشتی نوعی کشتی نظامی نسبتاً کوچک است که معمولاً برای وظایف دفاع ساحلی طراحی می‌شود. شناورهای گشتی در شکل‌های متنوع و با مشخصات و قابلیت‌های متفاوتی ساخته می‌شوند و ممکن است در نیروی دریایی، گارد ساحلی یا نیروی انتظامی یک کشور به کار گرفته شوند. شناور گشتی کلاس حیدر یکی از شناورهای گشتی ناوگان دریابانی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است که از قابلیت هیدرودینامیک و سرعت بسیار مطلوب و ویژگی‌های عملیاتی بسیار بالایی برخوردار است. از سامانه‌های مهمی که شناور کلاس حیدر برخوردار است می‌توان به سامانه رانش واترجت ملی آن اشاره کرد که ساخت آن توسط متخصصان صنایع دریایی وزارت دفاع انجام شدهاست و به این شناور قابلیت مانور بسیار خوب و سرعت بسیار بالا می‌دهد و با سرعتی در حدود ۷۰ کیلومتر ساعت می‌تواند در آب‌های عمیق و نیمه عمیق حضور پیدا کند.

[vc_single_image image=”1115″ img_size=”full” alignment=”center”]

شناور گشتی کلاس حیدر

پیش برنده، عضو مهمی از تمام شناورهای گشتی است. انواع مختلفی از سیستم‌های محرکه برای استفاده در این نوع کشتی‌ها وجود دارد و انتخاب «بهترین پیش برنده» با توجه به ماموریتی که آن شناور دارد، نباید ساده گرفته شود. پروانه‌ها (Propellers)، واترجت‌ها (Waterjets)، استرندرایوها (Sterndrives) و اوت‌بوردها (Outboards) همگی فناوری‌های تجاری در دسترس هستند که در کاربردهای مختلف صنایع گشت‌زنی استفاده می‌شوند. این پیشرانهها به شرطی که اندازه مناسبی داشته باشند، عملکرد و قابلیت اطمینان مشابهی را ارائه میدهند و هر کدامشان، یک یا چند ویژگی منحصر به فرد را ارائه میدهد.

[vc_single_image image=”1123″ img_size=”full” alignment=”center”]

پروانه‌ (Propeller)

[vc_single_image image=”1129″ img_size=”full” alignment=”center”]

واترجت (Waterjet)

[vc_single_image image=”1121″ img_size=”full” alignment=”center”]

استرن¬درایو (Sterndrive)

[vc_single_image image=”1131″ img_size=”full” alignment=”center”]

اوت¬بورد (Outboard)

انواع پیشرانه در شناورهای گشتی

مهم‌ترین مسئله در طراحی پیشرانه دریایی، حصول اطمینان از این است که پیشرانه دریایی انتخابی با اندازه مناسب برای کاربرد موردنظر باشد. اگر اندازه پیشرانه کمتر یا بیش از اندازه مناسب باشد، عملکرد آن کمتر از حد معمول خواهد بود و تأثیرات منفی آن می‌تواند اپراتورها را در طول عمر کشتی تحت تأثیر قرار دهد. عوامل اولیه مرتبط با اندازه صحیح پیشرانه شامل نیروی رانش مورد نیاز و استحکام مکانیکی لازم خواهد بود. به طور خلاصه، پیشرانه باید در محدوده‌های نیروی رانش قابل قبول (که تابعی از سرعت کشتی، خروجی نیروی رانش و سطح پره است) کار کند تا بازدهی خوب (مصرف سوخت اقتصادی) و کاویتاسیون کم (صدا و لرزش کم) داشته باشد. ثانیاً، سامانه باید دارای استحکام کافی برای مقاومت در برابر گشتاور، رانش و سایر نیروهای ناشی از عملیات برای عملکرد مطمئن باشد. بدیهی است که خرابی‌های تجهیزاتی که در حین درگیری‌ها رخ می‌دهد بسیار ناپسند است و ماموریت آن شناور را تحت تاثیر مستقیم قرار خواهد داد.

هنگام انتخاب اندازه پیشرانه، قسمت استحکام مکانیکی آسان است، زیرا فروشندگان پیشرانه‌ها جداول اطلاعاتی در مورد تجهیزات دارند که درجه‌بندی کار مناسب و محدودیت‌های توان توصیه شده را مشخص می‌کند. همه تولیدکنندگان تجهیزات و توزیع‌کنندگان آن‌ها کمک میکنند تا اجزایی با اندازه مناسب توسط خریدار انتخاب شود و محصول خوبی عرضه شود، اما ابتدا باید تصمیم گرفت که چه محصولی را باید انتخاب نمود. این بخش مرحله اول در فرآیند انتخاب پیشرانه خواهد بود.

نیازهای ماموریت یک کشتی در نهایت باعث انتخاب نوع پیشرانه در محدوده معقول خواهد شد. به طور مثال اگر ایمنی شناگر یا حرکت در مناطق کم‌عمق از عناصر کلیدی است، واترجت انتخاب بسیار خوبی است. اگر حداکثر سرعت و وزن سبک اهمیت دارد، یک پروانه نیمه‌مغروق ممکن است سرآمد باشد. در صورتی که ارتفاع عرشه قسمت عقب شناور به اندازه کافی بزرگ و سنگین باشد که چهار پروانه نتواند روی آن قرار گیرد و باعث ایجاد کاویتاسیون و انتقال به سرعت هامپ شود، پیشرانه اوت‌بورد گزینه‌ای مناسب نخواهد بود. جدول زیر ویژگی‌های عملکردی کلیدی پیشبرنده‌ها را لیست کرده‌ است که لازم است در زمان انتخاب پیشرانه به آن رجوع کرد. در این جدول برای هر نوع پیشرانه، یک رتبه‌بندی کیفی در هر ویژگی عملکردی وجود دارد که می‌توان از آن برای انتخاب پیشبرنده استفاده نمود.

[vc_single_image image=”1133″ img_size=”full” alignment=”center”]

بخش نیروی رانش محوری در معادله انتخاب اندازه لزوماً چالش‌برانگیز نیست، اما به ورودی‌هایی از طراح و کاربر نهایی نیاز دارد که برای فرآیند حیاتی هستند. اندازه فیزیکی پیشرانه‌ها باید متناسب با حداکثر مقاومتی باشد که کشتی تجربه خواهد کرد و انتظار می‌رود که در آن وضعیت به عملکرد خود ادامه دهد. انعطاف در افزایش وزن کشتی، افزایش محموله، شرایط عملیاتی، بارگذاری بیش از حد، رشد خزه‌های دریایی روی بدنه، مقاومت افزوده در اثر امواج، بادهای مخالف و الزامات یدک‌کشی (گاهی در سرعت بالا) باید در برآورد مقاومت مورد استفاده برای انتخاب پیشرانه گنجانده شود. این موضوع همیشه در مورد کشتی‌های پرسرعت صدق می‌کند که باید محموله‌های سنگین را در شرایط سخت حمل کنند. بنابراین طراحی و انتخاب پیشرانه‌های شناورهای گشتی باید قابلیت‌های بالایی در ماموریت‌های سخت از خود نشان دهند.

دستیابی به شناور تندرو سرعت بالا

MarineSR — Sat, 02 Dec 2023 12:20:45 +0000

یکی از خواسته‌های انسان در زمینه صنعت دریایی، افزایش سرعت متحرک‌هایی دریایی به منظور جابجایی سریعتر در زمینه تجاری، مسافربری و مسابقه‌ای، و افزایش قدرت دریایی در زمینه نظامی و قابلیت اقداماتی به عنوان نمونه “بزن در رو” می‌باشد. در توان ثابت یک موتور، بدنه با مقاومت بدنه (درگ) کمتر دارای سرعت بیشتری است. مهندسان برای غلبه بر درگ و رسیدن به سرعت‌های بالاتر معمولا بر روی طراحی بدنه‌ها و سیستم‌های رانش شناورها کار می‌کنند و اغلب با استفاده از بدنه‌های غیر معمول به این مقصود دست می‌یابند. بسیاری از شناورهای تندرو پیشرفته امروزی در حقیقت برگرفته از طرح‌های ساده ساخته شده در گذشته‌های دور بوده است. به عنوان مثال قایق‌های چند بدنه‌ای که در گذشته ساخته می‌شد اگرچه به لحاظ نحوه طراحی و ساخت با قایق‌های مدرن چند بدنه امروزی متفاوت می‌باشد، اما به لحاظ اصول طراحی و خصوصا ساختار طراحی به یکدیگر نزدیک بوده و مشابه است. در حقیقت در گذر زمان صرفا بخش‌های خاصی از بدنه بهینه گردیده و بر اساس استانداردهای طراحی الگوی شناوری تهیه گردیده است ولی در اصول کلی همه چیز کاملا مشابه می‌باشد. بیشتر پیشرفت‌های مهم در زمینه شناورهای تندرو در سال ۱۸۹۶ توسط چارلز پارسون با کار بر روی ناوگان کشتیرانی انگلستان اتفاق افتاد. شناورهای آزمایشگاهی او قادر بودن با سرعت ۳۴.۵ گره دریایی حرکت کنند. با توسعه فناوری در قرن بیستم میلادی و اختراع موتورهای بنزینی و دیزلی تحول اساسی در فرآیند ساخت شناورهای تندرو بوجود آمد. در زمان جنگ‌های جهانی اول و دوم بنا به اضطرار طرح‌های تک بدنه و چندبدنه (کاتاماران، تریماران و غیره) طراحی شده و نمونه‌های کاملی از آنها ساخته شد و با کسب موفقیت نسبی، نمونه‌های جنگی آنها تولید گردید. شاید به جرات بتوان گفت که اکثر طرح‌های شناورهای تندرو پیشرفته امروزی به نحوی با طرح‌های دوران جنگ مرتبط بوده و از روی آنها الگو برداری شده‌اند. در اوایل دهه ۱۹۷۰ توجه زیادی به ساخت شناورهای تندرو با سرعت‌های بالاتر و مصرف سوخت کم (به علت بحران انرژی) شد که طرح جدایش بدنه شناور از آب تا حد امکان یکی از ایده‌های نشات گرفته از بحران انرژی بود.

این شناورها کاربردهای گوناگونی از جمله ورزشی، تفریحی، حمل و نقل بین سواحل و غیره دارند. لازم به ذکر است که به لحاظ نظامی نیز شناورهای تندرو به عنوان ابزاری مهم در صحنه نبرد دریایی به شمار آمده و در مواردی از قبیل گشت دریایی، حفاظت از مرز‌های آبی و دفاع از حملات و تهاجم‌های احتمالی متجاوزان مانند دزدان دریایی و کشور‌های متخاصم به مرز‌های آبی و دریا‌های یک کشور مورد استفاده قرار می‌گیرند. از جمله ویژگی‌هایی که سبب کاربرد گسترده شناورهای تندرو در زمینه نظامی شده است، سرعت بالا، قابلیت اختفاء، کوچکی و قابلیت مانور بالای این شناورها می‌باشد.

شناورهای تندرو بسیاری در سرتاسر جهان باتوجه به زمینه کاری و محدوده عملکردی خود طراحی و ساخته شده‌اند. در حال حاضر وجه تمایز و عامل برتری شناورهای تندرو نسبت به شناورهای هم وزن و دارای ابعاد مشابه، میزان سرعت آنها می‌باشد. بگونه‌ای که طراحی فرم بدنه در بهینه‌ترین حالت ممکن قرار گرفته و در توان موتوری یکسان، میزان سرعت افزایش یافته‌ است. یکی از جدیدترین و در واقع سریعترین شناورهای ساخته شده در دنیای شناورهای تندرو آبی، شناور “جاسوس نیروهای ویژه WP-18” است که توسط یک شرکت نسبتاً جدید به نام ابوظبی MAR ساخته شده است. هدف از این شناور استراق سمع است و توسط نیروی دریایی و گارد ساحلی کشورهای خریدار، استفاده می‌شود. این شناور با طول، عرض و آبخور ۱۸.۶، ۳/۵شناورهای تندرو بسیاری در سرتاسر جهان باتوجه به زمینه کاری و محدوده عملکردی خود طراحی و ساخته شده‌اند. در حال حاضر وجه تمایز و عامل برتری شناورهای تندرو نسبت به شناورهای هم وزن و دارای ابعاد مشابه، میزان سرعت آنها می‌باشد. بگونه‌ای که طراحی فرم بدنه در بهینه‌ترین حالت ممکن قرار گرفته و در توان موتوری یکسان، میزان سرعت افزایش یافته‌ است. یکی از جدیدترین و در واقع سریعترین شناورهای ساخته شده در دنیای شناورهای تندرو آبی، شناور “جاسوس نیروهای ویژه WP-18” است که توسط یک شرکت نسبتاً جدید به نام ابوظبی MAR ساخته شده است. هدف از این شناور استراق سمع است و توسط نیروی دریایی و گارد ساحلی کشورهای خریدار، استفاده می‌شود. این شناور با طول، عرض و آبخور ۱۸.۶، ۳.۵ و ۰.۸ متر دارای سرعت پایدار ۴۷ گره و سرعت بیشینه بالاتر از ۶۵ گره دریایی است. شماتیکی این شناور تندرو به همراه برخی دیگر از شناورهای تندور به همراه مختصری از خصوصیات آن‌ها در ادامه آورده شده است.

[vc_single_image image=”816″ img_size=”full” alignment=”center”]

شناور تندرو سرعت بالای Special Forces Interceptor, WP-18

شناور تندرو Barracuda XSV-17

سرعت بیشینه: ۶۰ گره دریایی
سرعت پایدار: بیش از ۴۵ گره
دارای طول، عرض و آبخور ۱۷.۹، ۴.۲، ۰.۸۵ متر
کشور سازنده: ایرلند

[vc_single_image image=”863″ img_size=”full” alignment=”center”]

شماتیکی از شناور Barracuda XSV-17 در دریا

شناور Interceptor DV15RWS

سرعت بیشینه: بیش از ۵۰ گره دریایی
سرعت پایدار: ۴۰ گره دریایی
دارای طول و عرض ۱۵.۵، ۳ متر
کشور سازنده: ابوظبی

[vc_single_image image=”847″ img_size=”full” alignment=”center”]

نمایی از شناور Interceptor DV15RWS

شناور USS Flagstaff (PGH-1)

سرعت بیشینه: ۵۰ گره دریایی
سرعت پایدار: ۴۸ گره دریایی
دارای طول و عرض ۱۵.۵، ۳ متر
کشور سازنده: ایالت متحده آمریکا

[vc_single_image image=”879″ img_size=”full” alignment=”center”]

تصویری از شناور USS Flagstaff (PGH-1)

شناورهای تندرو ایرانی

MarineSR — Sat, 11 Nov 2023 05:19:13 +0000

به منظور حفظ مرزها و تامین امنیت که ممکن است براساس دلایل مختلفی از قبیل موقعیت جغرافیایی ایران، میزان انرژی موجود در خاورمیانه، امنیت منطقه، تحریم‌های اقتصادی و نظامی مختل شود، صنعت شناوری کشور بخصوص در زمینه شناورهای تندرو باید سرآمد باشد. در این راستا صنعت شناوری به همت ارگان‌های نظامی و جوانان نخبه کشور به مرحله‌ی مطلوب رسیده است. بگونه‌ای که امنیت مرزهای دریایی کشور توسط شناورهای تندرو برقرار شده و با دشمنان متخاصم که قصد تعدی از حریم خصوص داشته باشند، برخورد خواهد شد. شناورهای تندرو بسیاری توسط ارگانهای نظامی ساخته شده که نمونه‌هایی از آن در ادامه لیست شده است. نتایج گزارش شده نشان می‌دهد که در زمینه شناورهای تندرو، ایران پیشرو است. بصورتیکه شناورهای تندرو ساخته شده دارای محدوده سرعت سرویس و سرعت بیشینه مناسب و بعضا بالاتر از بیشینه مقدار سرعت موجود هستند.

نام شناور	ابعاد (L×B×H)	سرعت شناور (گره دریایی)	تسهیلات و دیگر خصوصیات شناور
ذوالفقار	۱×۴×۱۶	۵۲	مجهز به موشک‌های ضدکشتی میانبرد و سامانه راداری مجهز به دو تیربار ۱۲.۷mm در عقب و جلو، موشک کوثر با برد ۲۵km و رادار جستجو با حداقل برد ۳۰km برد عملیاتی ۳۲۰ مایل دریایی
عاشورا	–	–	راکت اندازهای ۱۲ تایی ۱۰۷mm تیربارهای ۱۲.۷mm دوشکا و مین‌های دریایی توپ ۱۰۶mm بدون عقب نشینی آر پی جی ۷ برای استفاده خدمه
ذوالجناح	۱.۹×۳.۷۵×۱۶.۳	۵۲	نسخه اژدرافکن ذوالفقار مسلسل ۱۲.۷mm یا ۲۳mm قابلیت حمل راکت‌های mm۱۰۷ و mm۱۲۲ قابلیت شلیک اژدر
یا مهدی	۱.۵×۳.۱×۱۱.۹	۵۰	مجهز به حسگرهای مختلف دارای سه مقر پرتاب راکت
سراج	–	۶۰-۷۰	راکت انداز، متناسب با مناطق آب و هوایی گرمسیری مجهز به امکانات پیشرفته بومی مخابراتی و ناوبری الکترونیکی دارای راکت انداز دریایی ۱۱ لوله‌ای mm107 پایدار یک رادار جستجوی دریایی با برد حدود ۳۰km تیربار ۱۲.۷mm دوشکا
آذرخش	۱×۴×۲۳	۵۰	مکان مسلح سازی آن با رده‌های مختلفی از سلاح های سبک ضدکشتی تیر بار ۱۲.۷mm در عقب توپ ۲۳mm تک لول در جلو راکت انداز لوله بلند ۱۶ تایی 107mm بر بالای کابین رادار جستجو با حداقل برد ۳۰km
پرنده باور	۲.۳۷×۷.۵۹×۸.۸۹	۱۰۰	طراحی و ساخته شده در ۴ نسل- باور ۴ پیشرفته‌ترین آن دارای ۳۵۰ کیلومتر برد مفید

تصاویری از شناورهای تندرو ایرانی با مشخصات ذکر شده در جدول فوق در ادامه گزارش قابل مشاهده است.

[vc_single_image image=”889″ img_size=”full” alignment=”center”]

شناور عاشورا

[vc_single_image image=”908″ img_size=”full” alignment=”center”]

نمایی از شناور تندرو کلاس ذوالجناح

[vc_single_image image=”909″ img_size=”full” alignment=”center”]

نمایی از شناورهای تندرو کلاس یا مهدی

[vc_single_image image=”921″ img_size=”full” alignment=”center”]

[vc_single_image image=”922″ img_size=”full” alignment=”center”]

نمایی از شناور ذوالفقار

[vc_single_image image=”935″ img_size=”full” alignment=”center”]

[vc_single_image image=”936″ img_size=”full” alignment=”center”]

[vc_single_image image=”937″ img_size=”full” alignment=”center”]

[vc_single_image image=”947″ img_size=”full” alignment=”center”]

تصاویری از شناور دوزیست باور

شناورهای سطحی خودکار بدون سرنشین در صنعت نظامی

MarineSR — Thu, 28 Sep 2023 20:03:07 +0000

هوشمندسازی و اتوماسیون کردن متحرک‌های دریایی در دو دهه‌ی اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است. این هوشمندسازی مواردی از قبیل بارگیری و تخلیه بار کشتی‌ها و همچنین چیدمان بار در بنادر، هوشمندسازی شناورهای سطحی و زیرسطحی برای انجام عملیات فراساحلی، بازرسی و بعضا صنایع دفاعی مورد استفاده قرار گرفته است. شناور سطحی (ASC) که به متحرک سطحی خودکار (ASV) نیز معروف است، نوعی متحرک دریایی خودکار بدون دخالت مستقیم انسان است. توسعه شناورهای خودکار کمتر در زمینه نظامی مورد توجه قرار گرفته است.

اگرچه بسیاری از تحلیلگران نظامی به خوبی از ظهور ترکیه به یک قدرت پهپاد آگاه هستند، در عین حال اولین شناور جنگی چند منظوره بدون سرنشین تولیدی در جهان نیز مختص به این کشور است. اطلاعات کافی در مورد تلاش‌های ترکیه در طراحی شناورهای سطحی بدون سرنشین وجود ندارد. با این حال سال ۲۰۲۱ از سه نوع ASV مسلح، یعنی سری‌های ULAQ از شرکت ARES، NB57/RD09 توسط Sefine و USV 11/15 توسط Dearsan رونمایی شد. ترکیه به لطف طرح‌هایی نظیر UCAV‌ها و تعداد زیادی متحرک زمینی بدون سرنشین (UGV) و متحرک زیرسطحی خودکار (AUV)، در راه تبدیل شدن به رهبر بازار در سیستم‌های تسلیحاتی بدون سرنشین است.

کشتی سازی Ares ترکیه اعلام کرد که طراحی یک متحرک جنگنده ضدزیردریایی خودکار (ASW) را برای شروع تولید انبوه در سال جاری به پایان رسانده است. Ares دو نسخه از متحرک ASW را توسعه داده است که به سری متحرک‌های سطحی بدون سرنشین ULAQ (نام تجاری خانواده محصولات سطحی بدون سرنشین-USV) تعلق دارند. این شناورهای برای مجموعه‌ای از ماموریت‌ها مانند شناسایی، نظارت و اطلاعات، جنگ نامتقارن، جنگ ضد سطحی (ASuW)، جنگ ضد زیردریایی، امنیت تاسیسات استراتژیک، و اسکورت مسلحانه و حفاظت از نیرو، به سری ULAQ می‌پیوندد. این شناور با در نظر گرفتن زیردریایی‌های کوچکتر یا غواصانی که برای اهداف خرابکارانه وارد بنادر و پایگاه‌های حیاتی می‌شوند، ساخته شده و شامل دید در شب و نیز دارای زیرساخت‌های ارتباطی رمزگذاری شده ملی می‌باشد.

به نظر میرسد که مدل مقیاس نوع ASW با تصاویر قبلی متفاوت است. این مدل مجهز به موشکهای ASW و یک ایستگاه تسلیحاتی از راه دور بود، در حالی که تصاویر قبلی ASW از ULAQ را با دو اژدر سبک و همچنین پرتابگرهای سونوبوی نشان میداد.

مدل مقیاس‌پذیر نمونه اولیه، تمام آزمایش‌ها را در سال گذشته به پایان رساند و در مراحل تولید انبوه به سر می‌برد. نوع امنیت بندرگاه (Port Security) برای مدل مقیاس در آزمایش شلیک مستقیم با ۱۲.۷mm RCWS در ژانویه ۲۰۰۲ تکمیل شد. برخلاف نسخه قبلی که تنها یک پرتابگر موشک را حمل می‌کرد. این مدل از شناور علاوه بر پرتاب‌کننده موشک، مجهز به یک RCWS نیز می‌باشد. ULAQ اولین بار در اکتبر ۲۰۲۰ رونمایی شد. این متحرک با طول ۱۱ متر دارای برد ۴۰۰ کیلومتر، سرعت ۳۵ گره دریایی (۶۵ کیلومتر در ساعت)، قابلیت دید در روز/ شب و زیرساخت‌های ارتباطی رمزگذاری شده است. این متحرک می‌تواند از طریق دیگر متحرک‌های سیار، مقر نیروی دریایی یا از سایر پلتفرم‌های دریایی مانند هواپیمای سکوها اداره شود. دیگر مشخصات ابعادی برای مدل مقیاس در ادامه آورده شده است.

شناورهای هوشمند سری ULAQ را براساس نوع ماموریتی که انجام میدهند، میتوان به‌صورت خلاصه در انواع زیر دسته بندی نمود.

RD09 و NB57 توسط کارخانه Sefine اولین طرح های چند منظوره AUSV در جهان را تشکیل می دهند. این امر با افزودن دو بدنه بیرونی به عنوان دو پایگاه تسلیحاتی کوچکتر به پایگاه اصلی (بدنه میانی) کمک می‌کنند. یک بارگیری معمولی برای NB57 می‌تواند شامل چهار اژدر سبک وزن ORKA با قطر ۳۲۴mm با برد بیش از ۲۵km برای استفاده علیه زیردریایی‌های دشمن، و حداکثر هشت موشک هدایت شونده Roketsan Cirit و یک ۱۲.۷mm ،RWS برای دفع کشتی‌های دشمن باشد. NB57 می‌تواند زیردریایی‌های دشمن را از طریق سونار و بیست پرتابگر سونوبوی واقع در عرشه عقب شناسایی کند. RD09/NB57 دارای بیشینه سرعت ۴۰ گره بوده، برد عملیاتی حدود ۱۱۰۰ کیلومتر دارد و می تواند به مدت چهار روز بدون سوخت‌گیری عملیات داشته باشد.

[vc_single_image image=”656″ img_size=”full” alignment=”center” el_class=”h2.wpb_heading.wpb_singleimage_heading”]

مدل NB57 USV

[vc_single_image image=”655″ img_size=”full” alignment=”center”]

مدل RD09 USV

کشتی سازی Dearsan خط تولید USV خود را در دسامبر ۲۰۲۱، متشکل از USV-11 به طول ۱۱ متر و USV-15 به طول ۱۵ متر نشان داد. Dearsan با طراحی کشتی‌های خود در کشورهایی مانند نیجریه و ترکمنستان، موفقیت قابل توجهی داشته است بعید نیست که این کشورها به منظور خرید AUSV از Dearsan نگاهی به این شرکت داشته باشند. USV-11 می‌تواند به یک ایستگاه تسلیحاتی Yalman یا RWS مجهز به ۱۲.۷mm ،HMG مسلح شود. درحالیکه USV-15 می‌تواند به دو ایستگاه تسلیحاتی Yalman یا دو RWS مجهز شود. یک نوع شناسایی اختصاصی از USV-15 نیز وجود دارد.

[vc_single_image image=”679″ img_size=”full” alignment=”center”]

[vc_single_image image=”678″ img_size=”full” alignment=”center”]

آخرین نوع USV رونمایی شده، Sancar است که توسط کشتی سازی Yonca-Onuk طراحی شده است. این شرکت شاید بیشتر به خاطر قایق های گشتی MRTP خود مشهور است که تاکنون به چندین کشور از جمله قطر، امارات، مصر و پاکستان صادرات داشته است. Sancar را می‌توان به یک ایستگاه تسلیحاتی Yalman مجهز به چهار موشک L-UMTAS ATGM یا هشت موشک هدایت شونده Cirit در عقب کشتی و یک RWS با ۱۲.۷mm نصب شده در میان کشتی مسلح کرد. این شناور تندرو با مشخصات ابعادی طول ۱۲.۷ متر، جابجایی ۹ تن دارای بیشینه سرعت ۴۰ گره دریایی بوده و در شرایط دریایی (sea state) سطح ۴ قابلیت دریانوردی دارد.

[vc_single_image image=”686″ img_size=”full” alignment=”center”]

[vc_single_image image=”685″ img_size=”full” alignment=”center”]